تبليغاتX
ای غایب از نظر بخدا میسپارمت با دلي آرام و قلبي مطمئن و روحي شاد و ضميري اميدوار به فضل خدا از خدمت خواهران و برادران مرخص، و به سوي جايگاه ابدي سفر ميكنم. و به دعاي خير شما احتياج مبرم دارم خدایابه تو پناه میبرم که از آنچه نمیدانم سخن بگویم و راه جویان را همچون خویشتن در تیه گمراهی و ضلالت سرگردان سازم صحیفه سجادیه
 

پيام تسليت رهبر انقلاب در پی درگذشت آيت‌الله بهجت (قدس الله نفسه الزكيه) (۱۳۸۸/۰۲/۲۷ - ۲۱:۵۰)

در پی ارتحال عالم ربانی، حضرت آیت الله بهجت - رهبر معظم انقلاب اسلامی در پیام تسلیتی،
درگذشت آن فقیه عالیقدر و عارف روشن ضمیر را ضایعه ای جبران ناپذیر خواندند و این مصیبت
سنگین را به حضرت بقیه الله ارواحنا فداه، علمای اعلام، مراجع عظام، خاندان مکرم و همه
ارادتمندان آن بزرگوار تسلیت گفتند. متن پیام به این شرح است:
                                                           آه....
بسم الله الرحمن الرحیم
انا لله و انا الیه راجعون
با دریغ و افسوس فراوان خبر یافتیم که عالم ربانی، فقیه عالیقدر و عارف روشن ضمیر
حضرت آیت الله آقای حاج شیخ محمدتقی بهجت «قدس الله نفسه الزکیه» دار فانی را وداع گفته
و به جوار رحمت حق پیوسته است.
برای اینجانب و همه ی ارادتمندان آن مرد بزرگ، این مصیبتی سنگین و ضایعه ای جبران ناپذیر است:
ثلم فی الاسلام ثلمه لا یسدها شیء. آن بزرگوار که از برجستگان مراجع تقلید معاصر به شمار می رفتند،
معلم بزرگ اخلاق و عرفان و سرچشمه فیوضات معنوی بی پایان نیز بودند. دل نورانی و مصفای
آن پارسای پرهیزگار، آیینه ی روشن و صیقل یافته ی الهام الهی، و کلام معطر او راهنمای اندیشه
و عمل رهجویان و سالکان بود.
اینجانب تسلیت صمیمانه ی خود را به پیشگاه حضرت بقیه الله ارواحنا فداه تقدیم می دارم و به
حضرات علمای اعلام و مراجع عظام و شاگردان و ارادتمندان و مستفیضان از نَفَس گرم او و بویژه به
خاندان مکرّم و آقازادگان ارجمند ایشان تسلیت عرض می کنم و برای خود و دیگر داغداران از خداوند
متعال درخواست تسلا و برای روح مطهر آن بزرگوار طلب رحمت و مغفرت می کنم.

والسلام علیه و رحمه الله
سیدعلی خامنه ای
27/اردیبهشت/1388
22/جمادی الاول/1430
 
 
 
وای بر ما که او رفت و ما ماندیم!با خودم فکر می کنم که چرا باید من بمونم و اون بره...؟!!!!
سخن عشق تو بی آنکه برآید به زبانم        رنگ رخساره خبر می دهد از حال نهانم
بسم رب الاولیا
و بار دیگر فردی از اولیاالله سرمه دیدار معبود و محبوبش را به چشمانش کشید و ما
با قلبی آکنده از اندوه با اشک هایی که مقابل دیدگانمان نشانده ایم در غیاب او ناله
و مویه می کنیم,آه ای قلم تو چقدر ناچیزی!قلم این جا رسید سر بشکست... !
باشد که آینه ای باشد و تلنگری بر این دل سیاه این بنده عاصی ...!
 
التماس دعا...

 
نوشته شده توسط مسلم در دوشنبه 28 اردیبهشت1388 |